Tagarchief: Pijn

Kalkarm

Lees voor met webReader

 

Enige tijd geleden meldde ik in een column op deze plek dat een marktkoopman zijn kraam ontmantelde terwijl ik langsliep: met een welgemikte klap met de hamer bèngggg sloeg hij een dwarsbalk klèèènggg van een onderstel af, klàààfff op mijn toch al danig ontregelde voet.
Ik heb daarbij eerlijk vermeld dat mijn reactie de gehele markt en een paar drukbezette terrassen stil kreeg. Overprikkeld (markt maakt herrie en is druk), NAH en verlies van impulscontrole geeft soms ongeremde reacties. En dat was het: ongeremd.

Maar nu die voet: na een paar weken hompelen, ben ik toch maar naar de huisarts gegaan (“jeetje”, aldus de huisarts) en die stuurde me door met een foto van de voet vast te stellen of er sprake was van een breuk of een andersoortige beschadiging.
Niet dus.
Maar wel een kalkarm skelet. Tja, je bent op leeftijd of niet! En bijna 63 is wel enigszins op leeftijd….
Weer een serie pillen erbij, die ik blijmoedig slik.

De markt mijd ik ( nooit meer twee doos/mangoos/voor twee euroos), terrassen niet.

Pain is temporary?

Lees voor met webReader

Door Zarah Bootsman

Een paar weken terug zat ik weer eens bij de neuroloog. Ze vroeg me hoe het met mij ging. Ik vertelde, naar waarheid, dat het eigenlijk niet zo gaat. Na kleine afstanden lopen heb ik al last van krampende pijnen in mijn voeten. Deze pijn gaat ook niet zomaar over, dat duurt eventjes.

Ik loop al sinds mijn negende tegen iedere dokter die ik maar tegen kom te klagen over deze pijn. Naarmate ik ouder ben geworden is het alleen maar erger geworden.
Op de mytylschool had ik een revalidatiearts, die uiteindelijk steunzolen heeft laten aanmeten. Ik hoopte dat dit de oplossing zou zijn… Maar nee. De steunzolen zorgen er voor dat ik netter en meer rechtop loop, maar nemen de pijn niet weg.

De neuroloog heeft spierverslappende medicatie voorgeschreven, nadat zij geconstateerd had dat een pees onderop mijn voet wel extreem aangespannen is. Ook dit heeft helaas niet het gewenste effect gehad, de pijn komt dan wel minder snel, maar is er nog steeds.

Inmiddels hopeloos geworden zat ik tegenover mijn neuroloog. Ze zei dat ze niet zoveel meer kan doen, dat ik me erbij moet neerleggen. Eerlijk heb ik haar verteld dat ik dit niet kan. Ik ga toch niet heel mijn leven met pijn leven.

Nu is het zo dat ik binnenkort geopereerd word, aan een botprobleem wat zich, toevallig genoeg ook in mijn voet bevindt. De orthopeed en de neuroloog kunnen eventueel nog kijken of ze tegelijkertijd met deze operatie, een botoxinjectie kunnen geven. Dit zorgt ervoor dat de spieren en pezen in mijn voet niet meer teveel aangespannen zijn en dat ik hopelijk kan lopen zonder pijn. Maar weer krijg ik geen garantie. Mijn hersenbeschadiging zorgt er gewoon voor dat ik een hoge spierspanning heb en dat schijnt pijn te doen als je daar op loopt. Tenminste, zo deed de dokter het op mij overkomen. Dus…. hopelijk komt er voor mij nog een leven met voeten die wel zin hebben in lange wandelingen. Ikzelf heb er namelijk wel zin in!

pijn