Tagarchief: Organiseren

Oost west, thuis asbest!

Lees voor met webReader

Paniek in de tent. In het gezelligste anti-kraak bejaardenhuis van Nederland was asbest gevonden. Nou ja, het werd vermoed. Het moest nader onderzocht worden. En dus moesten mijn vijftien huisgenoten en ik voor een nachtje terug naar het ouderlijk nest. Een minuut of 10 kregen we om een tas te pakken.

Een uur later strompelde ik bij mijn ouders naar binnen. Bleek ik ook nog eens vijf minuten ‘Wie is de mol?’ gemist te hebben. Wat een rotdag.
De inhoud van mijn tas maakte het niet veel beter:
– een studieboek, van mijn vorige studie.
– mijn I-pad oplader, maar geen I-pad.
– drie appels, net of mijn ouders zo gierig zijn dat ik die niet van hen krijg.
– een doosje medicijnen, leeg.
– een oplader, van mijn oude mobiel.

Ons logeerpartijtje werd met een weekend verlengd. De onderzoeksresultaten waren niet op tijd klaar. Wederom mochten we komen om een tas voor het weekend te pakken. Ik was bang dat de onderzoeken zouden uitwijzen dat alles onder zat en dat wij niks meer van onze spullen terugkregen. En dus maakte ik een lijstje met dingen die niet vervangbaar zijn, fotoboeken bijvoorbeeld en diploma’s. Die moest ik in elk geval meenemen. Voor mijn gevoel was ik tien minuten gratis aan het winkelen in mijn eigen huis.

Na het weekend kregen we te horen dat het inderdaad asbest betrof, we moesten verhuizen. Gelukkig kregen we al onze spullen terug, op de inhoud van onze besmette keukenkastjes na. En dan ga je je beseffen:
Je hebt net een nieuw pak hagelslag gekocht.
Deze zat nog geen eens in de bonus.
En nu ben je hem kwijt.
Daar zijn je pannen, snijplanken en pannenonderzetters, die hetzelfde lot troffen, niets bij.

Gelukkig kon ik met een verhuizing van slechts 500 meter beginnen op een nieuwe plek. In een monumentaal pand uit 1907. Toen ik verhuisd en bijgekomen was ging ik mij eens verder verdiepen in dit bijzondere pand. De mooiste conclusie van mijn zoektocht was: het is gebouwd vóór de asbesttijd. En dus zette ik mijn nieuwe pak hagelslag, dat al die tijd onder mijn kussen lag, met een gerust hart in mijn keukenkastje. ”Hier zijn we veilig, jongen.”, fluisterde ik hem toe. ”Wat jouw grote broer is aan gedaan gaat jou niet overkomen. Oost west, thuis allesbest.”