Tagarchief: Motoriek

Mijn zoektocht naar een MBO-opleiding

Lees voor met webReader

Door Noortje van Lith

In 2010 mocht ik dan eindelijk naar de middelbare school, een jaar later dan gepland vanwege een operatie. Ik was heel blij dat ik eindelijk naar de middelbare school mocht, omdat ik op de basisschool geen uitdaging meer had.

Diploma
Ik heb de eerste vier jaar van de middelbare school goed doorlopen. Ik heb nu drie deelcertificaten, dit jaar ga ik voor een volledig VMBO–TL diploma. Ik ben voor één vak wel wat zenuwachtig namelijk Wiskunde, want daar ben ik niet zo sterk in. De rest van de vakken gaan mij gelukkig goed af.

MBO-opleidingen
Ik ben in het derde jaar al begonnen met het zoeken naar een MBO-opleiding, omdat ik nog niet zo goed wist wat ik wilde gaan doen. Ik was eerst heel erg gericht op een ICT-opleiding, maar ik kwam erachter dat je daarvoor een goede fijne motoriek moest hebben, je moet namelijk ook weleens een computer in en uit elkaar halen. Toen heeft de school waar ik nu (nog) op zit gezegd: ‘’je kunt ook iemand instructies geven hoe hij/zij de computer uit elkaar moet halen.’’ Ik heb er toen nog lang over nagedacht of ik dit wilde. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dit niet wil, ik wil namelijk een opleiding die ik bijna helemaal zelfstandig kan doen. Nadat deze opleiding was afgevallen, ben ik gaan kijken op een open dag van een school bij mij in de buurt. Daar kwam ik een opleiding tegen die mij leuk leek, namelijk de opleiding Mediavormgever. Na een docent gesproken te hebben over deze opleiding heb ik hier ook van afgezien, voornamelijk vanwege mijn motoriek. Bij deze opleiding moet je namelijk weleens fotograferen en heel goed kunnen tekenen.

Mijn keuze
Een kennis van mij was ook op de open dag, zij zit al op deze school, zij doet de opleiding Juridische dienstverlening. Ik kreeg informatie over de opleiding van haar en een docent. Deze opleiding biedt wat ik wil en kan ik zelfstandig doen. Je moet bijna alle lesstof verwerken via een laptop en het is vooral een taalgerichte opleiding. Ik houd van regels en wat er in de maatschappij gebeurt houd mij bezig!
Ik heb mijzelf aangemeld bij deze opleiding. Nu is het afwachten wanneer de intakeprocedure van start gaat.

Ik ga ervoor!

Noortje

 

Wil het echte Willempie opstaan?

Lees voor met webReader

Door Tess

Ik was een jaar of drie. En wilde, net als ieder ander, gewoon lekker buiten spelen. Ik hield van de buitenlucht (nog steeds trouwens). De therapeuten in het revalidatiecentrum vonden dat buitenspelen goed, mits ik een helmpje droeg. Door mijn motorische onhandigheid en slechte evenwicht ging ik volgens hen veel vallen. En er was wel genoeg kapot van binnen. Het moest beschermd worden.

Mijn ouders vonden alles goed. Ze deden veel om mijn ontwikkeling te stimuleren en oefenden ook thuis veel met mij. Maar een helmpje op… dat ging hen te ver. Ze wilden geen ‘Willempie’ van mij maken. Ze wilden dat ik ook vrienden en vriendinnen kreeg in de buurt. Dat zou lastiger zijn als ik een helm droeg. Ik ging zonder helm buiten spelen.

Hoe mijn ouders konden inschatten dat dit goed zou gaan? Zo jong als ik was kende ik mijn grenzen als geen ander. Natuurlijk ging ik er ook regelmatig overheen, maar als het echt gevaarlijk werd kende ik mijn grenzen en handelde ik ernaar.

In groep drie mocht ik van de leerkracht niet meedoen met gymtoestellen. Ze was doodsbang dat ik uit de rekken zou vallen. Natuurlijk, het zag er onhandig en klunzig uit. Maar nogmaals, ik deed geen dingen die echt niet konden. Mijn vader en ik zijn toen samen met de leerkracht gaan praten. We kwamen tot een compromis. Ik mocht het wandrek in, maar niet helemaal tot boven.

Bij mijn zus is nog nooit de vraag gesteld of ze geen helm op moest en ze mocht ook naar boven in het wandrek. Logisch natuurlijk, want ze heeft geen motorische beperkingen. Maar diezelfde lieve zus heeft wel al drie keer wat gebroken (één keer zelfs met touwtje springen) en kneust regelmatig iets. Ik daarin tegen heb nog nooit wat gebroken (ff afkloppen) en volgens mij pas één keer mijn arm gekneusd en natuurlijk buiten mijn schuld om (echt waar!).

Daarom vragen wij ons thuis regelmatig af: ‘Wil het echte Willempie opstaan?’.

PS: Lieve mede-blogger Willem: voel je a.u.b. niet aangesproken.

helmpje