Tagarchief: geheugen

Ik ben opener!

Lees voor met webReader

Door: Annika Korving

Herinner je nog dat blog waarin ik zei het moeilijk te vinden om open en eerlijk te zijn over mijn hersenletsel? Dat ik het dapper vond als mensen het wel waren? Ik vertelde toen al dat ik opener was over mijn hersenletsel. Maar toch verzweeg ik nog een hoop. Want toch bleef de angst dat mensen het maar raar of eng zouden vinden. Want dat is het toch ergens wel een beetje? Een dame van 21 die vergeetachtig is en haar emoties niet onder controle heeft in het heetst van de strijd?

Ik schaamde me heel erg, ik snapte er niks van en probeerde mijn geheugen te trainen. Want hoe kan het nou dat ik soms niet meer weet wat ik gezegd heb? Ik kon niet geloven dat het aan mijn hersenletsel lag en toegeven dat ik het niet meer wist? Dat was uit den boze. Trots dat ik was verzon ik er wel een verhaal omheen of bood gewoon mijn excuses aan om van het gezeur af te zijn. Maar het vrat enorm aan me, ik probeerde me echt herinneren wat er nou gebeurd was.

Toen ik voor het ZZP (ZorgZwaarte Pakket) 4 een NeuroPsychologisch Onderzoek (NPO) moest laten doen kwam ik er achter dat het vergeten komt omdat mijn korte termijn geheugen niet zo goed werkt. Verbaasd dat ik was, maar aan de andere kant, wat een opluchting ik kan er dus echt niks aan doen. Dat ik mijn woorden niet meer terug kan halen na een ruzie is heel vervelend, maar wel met een reden. Daar zit nou eenmaal de gevolgen van mijn hersenletsel. Jammer maar helaas.

Toch heb ik het nog een tijdje ontkend, ik zou toch met trainen mijn geheugen beter moeten krijgen? Waarom vraag ik me de laatste tijd af? Natuurlijk is het niet leuk om te moeten zeggen ”Sorry ik weet niet meer dat ik dat gezegd heb, ik kan daardoor geen uitleg meer geven of mijn excuus aanbieden. Maar ik vind het wel heel erg dat jij er nog zo mee zit en er zoveel verdriet van hebt”. Ik kan mijn excuus nu wel gaan aanbieden, maar ik kan geen goede reden geven waarom het me nou spijt. Behalve het verdriet van de ander.

Dat mag voor mij nooit een reden tot excuus zijn. Net zoals dat het hebben van geheugenproblemen voor mij nooit een reden voor vergeten mogen zijn. Maar hoe handig ik ook ben geworden met lijstjes ik weet het soms ook even niet meer. Ik moet gewoon eerlijk zijn dat ik het soms niet meer weet en daar kan ik niks aan doen. Daar bied ik mijn excuus niet meer voor aan. Want moet ik sorry zeggen omdat ik hersenletsel heb? Iets waar ik totaal niks aan kan doen? Nee, het is niet leuk voor ons beide. Maar geloof me ik blijf me schamen! Want het blijft niet leuk om dat te moet toegeven.

unnamed

Ik weet zelfs de titel niet meer!

Lees voor met webReader

Door: Annika Korving

Ken je dat gevoel dat je de helft vergeet? Nee, dan ben je in ieder geval nog niet aan het demiteren. Ik ook niet hoor, maar ik heb wel vaak het gevoel dat ik iets vergeet. Zo vaak dat ik het liefst ook zo’n steen wil hebben als Marcel (Harry Potter). Maar helaas ik ben nog geen winkel tegengekomen die ze verkoopt en op de wegisweg kom ik toch niet zo makkelijk als dat ik gedacht had.

Ik zit voor de zoveelste keer deze week me af te vragen wat ik nou weer vergeet, ik heb er haast hoofdpijn van. Ben ik vergeten mijn blog online te zetten? Nee, dat is gebeurd. Ben ik dan vergeten om iets te vragen? Nee, dat kan ik me niet herinneren. Ben ik dan vergeten om mijn cavia eten te geven? Nee, want dan had dat beestje echt niet achter zijn etensbal aangerend. En toch blijft het gevoel maar knagen…

Het zal me vast wel weer een keer te binnen schieten, hopelijk heb ik op dat moment pen en papier bij de hand of mijn mobiel. Ook al is dat geen garantie dat ik het niet vergeet want ik kijk echt niet elke dag in mijn telefoon om te kijken of ik iets vergeet, want dat vergeet ik gewoon. Dat papiertje raak ik meestal weer zoek en als ik het dan eindelijk weer gevonden heb dan is het of al gebeurd of niet meer belangrijk…

Ik heb er op het moment veel meer last van dan op andere momenten, sterker nog ik had een hele blog in mijn hoofd zitten, maar zoals je kan raden ik ben hem vergeten. Ik weet nog het onderwerp vergeetachtigheid. Ach, tijdens het nadenken vliegen mijn vingers over het toetsenbord en komen de woorden vanzelf op het scherm. Of er nog een verhaallijn in zit? Dat zoeken we straks wel weer uit.

Maar maak je geen zorgen hoor, ondanks dat mijn vergeetachtigheid erger is dan anders, heeft het nog steeds met mijn hersenletsel te maken. Mijn hoofd zit op het moment zo vol met alles waar ik nog ”even” over moet nadenken dat er geen ruimte is voor taken die ik nog moet of wil doen. Ze gebeuren op het moment alleen als ik ze opschrijf in het boekje dat daarvoor bestemd is…. Maar ja, dat vergeet ik regelmatig bij te werken.

Het komt vast wel weer goed, wanneer? Dat weet ik zelf nog niet. Dat zien we vanzelf. Het enigste wat ik wel weet is dat het vanzelf overgaat. Zolang ik maar blijf eten, drinken, slapen en doorgaan. Want zodra ik met een van deze dingen stop dan willen mijn hersenen echt niet meer. Dus het komt wel weer goed…

Don't forget

Levend haaienaas, oh nee sorry gatenkaas

Lees voor met webReader

Door Willem

Al een tijdje heb ik niets van mezelf laten horen, en heb ik eigenlijk best wel weinig voor Brainstormt gedaan. Graag had ik me meer ingezet, maar dat ging helaas niet. Nu klinkt het misschien alsof het slecht me gaat, maar het tegenovergestelde is waar. Het gaat juist beter dan ooit met me.

Inmiddels ben ik al een tijdje bezig met mijn opleiding ‘Juridisch medewerker’ en zit ik daar helemaal op mijn plek. De resultaten zijn goed, structuur is goed voor mij, dus wat wil je nog meer.
Dit ging niet zonder slag of stoot: stress, slecht slapen, emotioneel en soms onrustig zijn om een heleboel zaken. Hier heb ik mee leren omgaan, maar weg is het nog steeds helemaal niet.

Na vele sessies met een psycholoog moet ik misschien ook maar accepteren dat dit nooit helemaal weg zal gaan. Ik zou het weg willen toveren, mijn hersenletsel, maar dat gaat simpelweg niet. Pas wist ik door een uitspraak van me dat ik een enorme stap had gemaakt:

‘De onrust in mijn hoofd is er nu eenmaal, vervelend is het nog steeds, maar ik heb er geen problemen meer mee dat het er is.’

In de tijd hierna werd ik ook een stuk rustiger. Al met al een periode met veel vooruitgang en waarin er veel op mij af kwam. Veel leuke nieuwe mensen ontmoet en eentje waarmee ik na gesprekken via Tinder en Whatsapp zelfs ga afspreken.

Mijn kop was dus met van alles bezig waardoor ik verschillende dingen, waaronder Brainstormt, soms vergat. Mijn geheugen was dus soms een gatenkaas, hier ga ik aan werken. Het zal mij hoe dan ook niet beperken.
En wat de titel betreft, dat mogen jullie best weten. Die verbinding tussen haaienaas en gatenkaas ben ik vergeten.