Marloes van Zoelen

Lees voor met webReader

“When life gives you a 100 reasons to cry, show life that you have a 1000 reasons to smile”- Unknown

Ik ben Marloes, ben 44 jaar en woon in Utrecht. Op 20 september 2000 veranderde mijn leven van het ene op het andere moment. Toen raakte ik namelijk betrokken bij een zwaar verkeersongeval. Ik werd als passagier in een auto aangereden door een trein. Het was een wonder dat ik het überhaupt overleefde. In eerste instantie – naar het leek – ook nog zonder ernstige gevolgen.

Maar schijn bedroog. In de jaren, die volgdne, ondernam ik diverse re-integratiepogingen maar ik liep steeds vast. Dit resulteerde in 2007 in een zware burnout. Toen is na heel veel onderzoek alsnog de diagnose hersenletsel gesteld. Daar had ik al die tijd mee rondgelopen. Een periode van intensief revalideren volgde, waarbij ik veel steun had aan mensen om mij heen en in het bijzonder aan mijn man Pierre.

Het hielp me om elke dag lichtpuntjes op te schrijven. Het dwong me na te denken over de simpele, kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken en waarvoor ik dankbaar kon zijn. Ik werd me nog meer bewust van wat écht belangrijk was.

In de zomer van 2009 kwam ik er weer een beetje bovenop. En juist op dat moment sloeg het noodlot opnieuw toe. Op 19 augustus overleed Pierre aan de gevolgen van een afschuwelijk auto-ongeluk. Mijn ergste nachtmerrie werd werkelijkheid. Ik verloor mijn grote liefde en de meest dierbare persoon in mijn leven.

Ruim een jaar na zijn tragische dood besloot ik om weer lichtpuntjes te gaan noteren. Extra focussen op de kleine, positieve dingen hielp me om de pijn te doorleven en de confrontatie met alle emoties aan te gaan. Het gaf me houvast en ik putte er kracht uit. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes. Dat werd mijn motto.

Ik ging deze lichtpuntjes uitwerken in autobiografische verhalen, die ik publiceer op mijn eigen website. Ik beleef veel plezier aan het schrijven ervan en merk dat het helend en troostend voor me werkt. Het helpt me een positieve wending te geven aan de nare gebeurtenissen.

Deze lichtpuntjes geven me inspiratie, energie en vertrouwen voor de toekomst. Ze maken me duidelijk dat het ondanks mijn beperkingen nog wel degelijk mogelijk is om mijn dromen te realiseren. Het moet anders en het is niet meer vanzelfsprekend maar het kan wel.

Marloes-9

Geef een reactie