Kimberley Tseng

Lees voor met webReader

If you believe in yourself, everything is possible. Have faith!

Ik ben Kimberley. Geboren op 15 februari 1993. Tijdens een moeizame bevalling kwam ik ter wereld. Ik zat klem in mijn moeders buik en de navelstreng zat om mijn nek. Hierdoor kreeg ik te lang geen zuurstof en moest ik na mijn geboorte gereanimeerd worden. Mijn hersenen beschadigde, met Cerebrale Parese als gevolg. Hierdoor ben ik spastisch.

Het was een spannende tijd. Hoe zou ik me ontwikkelen?
Na mijn geboorte heb ik 15 dagen in de couveuse gelegen en kreeg ik sondevoeding via mijn neus. Tijdens deze tijd heb ik een aantal epileptische aanvallen gehad. Achteraf kwam dit doordat ik teveel vocht in mijn hoofd had en was het niet blijvend. Gelukkig, dat was een zorg minder.

Mijn ontwikkeling liep anders dan bij gezonde kinderen. Bij mij duurde het langer voordat ik ging kruipen en pas op mijn vierde ging ik lopen, in het begin achter een rollator. Vanaf dat ik negen maanden oud was kreeg ik fysiotherapie om mijn ontwikkeling in de gaten te houden, te stimuleren en vaardigheden te trainen.

Vanaf mijn derde stonden mijn ouders voor een aantal moeilijke keuzes, want ze gingen op zoek naar een peuterspeelzaal. Maar kon ik wel naar een reguliere peuterspeelzaal? En daarna: regulier onderwijs of een mytylschool?
Uiteindelijk ging ik naar een reguliere basisschool, waar ik een fantastische tijd heb gehad.
Tijdens mijn basisschooltijd heb ik altijd goede begeleiding gehad van een ambulante begeleider, die zowel mij als de leerkrachten informeerden en ondersteunden om mij zo in de gelegenheid te stellen de basisschool zo goed mogelijk te doorlopen.

Na de basisschool ben ik begonnen op een reguliere middelbare school. Helaas was dit te zwaar. De school was te groot en te massaal om voldoende rekening te kunnen houden met mijn beperking. Daarnaast werd ik door mijn klasgenoten behandeld alsof ik een klein kind was en dat maakte me erg verdrietig. Ik dacht: ‘Lichamelijk ben ik dan wel beperkt, maar geestelijk is er niks mis’.
Na een aantal weken besloot ik een week mee te lopen op een mytylschool. Hoewel de leerlingen op deze school veelal erger beperkt waren als ik voelde ik me hier helemaal op mijn plek. Ik zei tegen mijn moeder: ‘Mam, hier wil ik blijven. Hier ben ik niet meer anders, hier ben ik niet meer de uitzondering. Ik kan hier alles meedoen, ik kan weer meedoen met de gym, ik ben een keer één van de betere in plaats van altijd maar degene die het minst kan en ik kan anderen een keer helpen waar iedereen eerst altijd mij alleen maar hielp.
Natuurlijk zaten er ook wel nadelen aan. Zo kon ik niet meer zelfstandig naar school, ik werd met een taxi gebracht en had ik buiten school weinig contacten meer, doordat we niet met elkaar mee naar huis konden.
Maar bovenal was ik er wel gelukkig en heb ik na vijf jaar mijn VMBO-kader diploma gehaald en twee jaar later ben ik geslaagd voor mijn VMBO-tl diploma.

In januari ben ik begonnen met de opleiding ‘Familieverhalen en (auto-)biografie schrijven’ aan De Schrijversacademie. Sinds juli 2013 ben ik begon ik mijn eerste blog en in augustus ben ik gestart met een 365 Dagen Project. Een online project waarvoor ik een jaar lang elke dag een blog schrijf.
Mijn liefde voor schrijven groeide uit tot een passie en inmiddels is schrijven mijn dagelijkse bezigheid. Mijn doel is om zowel mensen met als zonder beperking te inspireren met mijn verhalen.
Om hier te komen heb ik een lange weg afgelegd. Een moeilijke zoektocht naar mijn mogelijkheden op weg naar de toekomst.

Ondanks de confrontaties met mijn handicap geniet ik van het leven en probeer ik elke keer weer mijn gedachten de positieve kant op te draaien!

kimberly

Geef een reactie