Evelien Rookmaker

Lees voor met webReader

Kan niet, bestaat niet

Ik ben Evelien Rookmaker. Ik ben 19 jaar geleden op 9 maart geboren. Na mijn geboorte, in het kraamhotel Rotterdam, ging ik niet uit mezelf ademen. In totaal heb ik 50 minuten niet zelf geademd. Ik ben met spoed naar het Franciscus ziekenhuis gebracht. Daar zeiden de dokters tegen mijn ouders dat ze nog maar eventjes moesten wachten met het versturen van mijn geboortekaartjes. Een paar dagen later werd er gezegd dat ik een kasplantje werd. Ik zou nooit leren praten en lopen. In dat ziekenhuis heb toen ik 11 dagen gelegen.

Na zes maanden wisten mijn ouders pas dat ik cerebrale parese quadriplegie had. Dat betekent dat ik spastisch ben aan al mijn ledematen en dat mijn mondmotoriek ook niet is zoals het hoort. De spasticiteit is aan de rechterzijde erger dan aan mijn linkerzijde. Daardoor merkten ze dat de bewegingen die ik maakte niet knap waren, maar juist verkeerd. Een mooi voorbeeld daarvan is dat ik al met drie weken mijn hoofd kon optillen als ik op mijn buik lag. Dat kwam doordat ik minder controle heb over mijn spieren. Ik was overstrekt.

Toen ik een jaar was ging ik drie ochtenden in de week naar de Adriaanstichting in Rotterdam. Dat is een revalidatiecentrum en een opvang voor jonge kinderen. Tegenwoordig heet het revalidatiecentrum Rijndam. Daar kreeg ik therapieën zoals ergotherapie, logopedie en fysiotherapie. Ook ging ik één dag in de week naar een reguliere crèche bij mij in de buurt. Toen ik vier jaar was ging ik naar een reguliere basisschool. In groep één en twee ging het best goed. Op school had ik veel vrienden. Ik bewoog mij voort met een trippelstoel en een rollator. In groep drie ging het steeds slechter. Dat kwam door drie dingen. Ten eerste kon ik het tempo van de leefstof niet aan. Daardoor liep ik erg achter met alle vakken. Het tweede punt was dat het schoolplein van groep 3 t/m 8 veel groter was dan het schoolplein van groep 1 en 2. Het kwam dan ook vaak voor dat ik net was aangekomen bij mijn vrienden en zij dan weer bedachten om een stuk te gaan rennen. En daar kon ik dan weer achteraan met mijn rollator. Dat vond ik niet leuk. Maar nu weet ik dat ze dat niet expres deden. Tot slot was het zo dat ik een computer gebruikte, omdat ik niet of onleesbaar kon schrijven. Het probleem was dat de juffen en meesters niet wisten hoe ze met een computer moesten omgaan. Dat kan ik nu echt niet meer geloven!

Halverwege de vierde klas besloten mijn ouders dat ik naar een mytylschool ging. Daar zat ik op mijn plek. Ik kreeg daar hele goede vrienden. Onder de lestijd kreeg ik ook therapieën. Dat had als voordeel dat ik niet na schooltijd ook nog eens naar bijvoorbeeld fysiotherapie moest. Met deze beslissing van mijn ouders ben ik heel erg blij geweest. Na deze school ben ik VMBO gaan doen. Daar hoop ik dit schooljaar mijn diploma te halen. Daarna wil ik graag een vervolgopleiding doen.

Nog even terug in de tijd. Toen ik vijf jaar was ben ik naar een dokter geweest. Deze dokter is gespecialiseerd in Cerebrale Parese. Zijn naam is Dhr J. Becher. Hij is best bekend, want hij komt/kwam ook weleens op tv. Hij zei tegen mijn ouders: ‘’voordat ze 10 jaar is loopt ze.” Hij kreeg inderdaad gelijk. Ik kan namelijk sinds mijn achtste jaar los lopen.

Nu merk ik wel dat ik weer steeds minder loop. Dat komt door twee dingen. Ten eerste omdat ik erg gegroeid ben in de lengte, waardoor mijn evenwicht anders is gaan werken. De tweede oorzaak is dat ik goed heb leren omgaan met mijn energie. Ik heb er namelijk voor gekozen om op school in een elektrische rolstoel te gaan zitten. Waardoor als ik na een dag school ook energie heb voor andere dingen.
In mijn vrije tijd doe ik graag tekenen, schilderen, skiën, paardrijden, zwemmen, lezen, een website bewerken, computeren en hand-biken. Een hand-bike is een soort fiets, waarmee ik kan fietsen met mijn armen. De hand-bike koppel ik aan mijn rolstoel. Paardrijden, zwemmen en hand-biken doe ik elke week (hand-biken is een seizoen sport). Jammer genoeg heb ik weinig tijd/energie om mijn andere hobby’s ook in een schoolweek uit te voeren.

Evelien

Geef een reactie