Categorie archief: Geertje

Geertje van der Velden is 20 jaar oud. Toen Geertje 13 was heeft ze tijdens een ongeluk hersenletsel opgelopen. Geertje heeft haar dromen behoorlijk bij moeten stellen, maar zet zich nu vol in voor haar opleiding tot tandartsassistente. Geertje schrijft over haar hersenletsel, op een positieve toon, want Geertje houdt niet van negativiteit!

Lees meer over Geertje in de rubriek ‘Mijn Verhaal’.

Toch begrepen én toch geslaagd

Lees voor met webReader

Door Geertje van der Velden

Helaas.. de eerste keer gezakt voor mijn praktijkdeel van de opleiding Tandartsassistente. ”Drie jaar voor niks gewerkt.’’, dacht ik. Pff… wat een tegenslag! Kan ik dan nooit in één keer iets halen? Zoveel deed ik toch niet fout? Ik hoorde van iedereen dat ze wel wat foutjes maakten. Maar helaas niks aan te doen, voorbereiden, leren en op naar de tweede kans! Die gaan we vast wel halen, toch? Het positieve, mijn theoriedeel heb ik wel gehaald met een 7,3!

Ik was het er echt niet mee eens dat ik gezakt was voor mijn praktijk. Zoals iedereen maak ik ook wat foutjes als ik echt enorm zenuwachtig ben. Ik dacht dat ze in die drie jaar toch wel begrepen dat ik beperkingen heb en dat ik moeite heb met dingen onthouden en vooral omgaan met onvoorspelbare situaties. Het examen was een en al onvoorspelbaar, je wist niet van te voren welke protocollen (behandelingen) je moest doen en aangezien er zoveel verschillende protocollen zijn, waarvan sommige best wel veel op elkaar lijken, is het voor iemand met hersenletsel niet makkelijk om deze uit elkaar te houden.

Ik heb in die drie jaar goede cijfers gehaald en het meesten is goed te doen geweest en dan moet je het laten zien en lukt het niet… Ook was het fysiek heel zwaar voor mij, het examen duurde 1.5 uur, zonder pauze. Dat is normaal op een werkdag of schooldag voor mij ook te lang, ik heb dan te weinig concentratie en word ook snel moe. Maar er kon geen rekening gehouden worden met mijn beperkingen, want het examen moest in één keer gedaan worden en kon niet gesplitst worden of op een andere manier minder zwaar gemaakt worden.

Nu, de tweede keer, wilde ik toch echt dat er meer rekening gehouden ging worden met mijn beperkingen en dat ik het wel haalde! Ik had de afgelopen maand echt super veel geleerd, ben vier keer op school gaan oefenen en dacht: ‘’nu gaat het lukken’’. Toen kwam de volgende tegenslag.. een acute slijmbeursontsteking aan mijn schouder, die al heel zwak is en waar ik sinds het ongeluk veel klachten aan heb.

Ik kon het examen absoluut niet doen zeiden ze op school. Ik moest wachten tot de ontsteking over was. Maar wanneer dat was, daar konden ze in het ziekenhuis geen antwoord opgeven. Ik moest en zou het examen gewoon 26 mei doen van mezelf, ook al kon en mocht ik niks met mijn arm en door de medicatie (morfine en oxycodon). Ik heb via de examencommissie en directeur kunnen regelen dat ik een aangepast examen kreeg en er dit keer wel rekening gehouden werd met mijn beperkingen! En het goede nieuws: ik ben geslaagd met een 9!

Omdat je niks aan mij ziet, moet ik soms wat meer moeite doen om tot mensen goed door te dringen voordat ze mij daadwerkelijk begrijpen!

Geertje geslaagd

Lijstjes!

Lees voor met webReader

Door Geertje van der Velden

De laatste loodjes van de opleiding tandartsassistente, eindelijk, bijna klaar! Maar nu moet ik gaan leren voor mijn eindexamens. Hoe ga ik dit toch aanpakken? Ik kan door mijn hersenletsel heel moeilijk plannen. Wanneer ga ik wat leren? Ik moet 13 boeken kennen voor het theorie examen en dan voor het praktijkexamen alle protocollen van de behandelingen.

Vroeger heb ik ooit het boek ‘Lena Lijstje’ gelezen, dat meisje maakte overal lijstjes van. Ik doe dat nu ook, eigenlijk iedere dag wel. Klinkt misschien heel kinderachtig of vergeetachtig, maar het helpt echt! Hier staat dan op wat ik die dag wil doen. Meestal nummer ik het, nummer 1 is dan het belangrijkste en nummer 4 bijvoorbeeld zou ook morgen kunnen. Ik maak vaak genoeg mee dat ik helaas niet alles van mijn lijstje kan doen of af krijg, omdat ik onverwachts te moe ben, mezelf niet meer kan concentreren of ineens heel veel pijn heb. Dan kom ik weer bij veranderingen, daar heb ik ook heel veel moeite mee, dus wat heb ik van mijn lijstjes geleerd? Schrijf niet teveel dingen op een dag op! Wat vandaag niet hoeft, komt morgen wel!

Ik heb liever een lijstje dat iets te kort is en waardoor ik die dag tijd over houd of een extra rustmomentje in kan lassen. Dat is beter dan dat ik de helft niet afkrijg om wat voor reden dan ook en mezelf weer druk ga maken, omdat het dan verandert en dan heb ik weer hoofdpijn de rest van de dag.

Maar lijstjes kun je niet alleen maken voor wat je op een dag gaat doen, ik maak ze eigenlijk voor van alles! Naast de lijstjes voor wat ik die dag wil doen maak ik net zoals veel mensen boodschappenlijstjes, wat hebben we nodig? Ik kan moeilijk dingen onthouden, dus voordat ik de helft vergeet in de winkel heb ik mijn lijstje bij me!

Soms maak ik ook gewoon een lijstje wat er goed ging, als ik eventjes in een dip zit bijvoorbeeld. Dan maak ik een lijstje met positieve dingen, dingen die mij kracht geven en dingen die ik goed heb gedaan, zo kijk ik minder negatief naar de dingen die niet lukken of fout gaan.  Of ik maak een lijstje met dingen die ik nog graag wil hebben, zodat ik ervoor kan gaan sparen.

Het volgende lijstje buiten mijn daglijstjes om, wordt een lijst met dingen die ik nog wil doen in het leven! Dit heb ik pas geleden op tv gezien een zogenaamde ‘Bucket List’,  zo heb je altijd een doel om voor te vechten!

lijstjeslijstjeslijstjestodolist