Zelf koken met spasme

Lees voor met webReader

Door: Kimberley

Ik vind het belangrijk om goed voor mezelf te zorgen en te streven naar een balans waarin ik mij goed voel. Zowel mentaal als fysiek. Ik ga naar een coach wanneer ik voel dat ik daar behoefte aan heb, ik ga met regelmaat naar een Natuurgeneeskundig therapeut en laat mij behandelen om bodystress vrij te maken (BSR). Maar daarbuiten wil ik zelf ook doen wat in mijn macht ligt om die balans te behouden. Anders hebben de behandelingen ook weinig zin. En daar hoort koken bij. Vandaag vertel ik jullie hier meer over..

Koken met een vleugje spasme
Koken is best wel een dingetje als je spastisch bent. Wanneer je in een hete pan roert of de deksel eraf tilt en niet goed oplet kan het zomaar gebeuren dat je een spasme krijgt. De pan kan omvallen waardoor jij je verbrand en het water kan op je huid spetteren. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat koken levensgevaarlijk is als je spastisch bent. Als je niet goed oplet.

Ook het voorbereidend werk is niet altijd even makkelijk. Het schillen van aardappelen en snijden van groenten kost veel energie die ik vaak goed kan gebruiken voor andere dingen.
Nou heb je daar tegenwoordig vaak de oplossing van gesneden groenten en geschilde aardappels, hoewel je daar ook wel weer voor betaalt, het is een mogelijkheid.

Moeilijk, maar niet onmogelijk
Ja, soms valt het koken niet altijd mee. Maar ik heb een manier gevonden zodat het nu wel tot mijn mogelijkheden behoord en het feit dat ik nu in een Fokuswoning woon draagt daar zeker aan bij. Hen roep ik op om het eten af te gieten, op mijn bord te scheppen en mijn vlees te snijden. En als het niet te veel energie kost vind ik het ook gewoon hartstikke leuk om te koken!

De eerste twee maanden dat ik op mezelf woonde heb ik opgewarmde prakjes gegeten die mijn moeder had klaargemaakt. Deze liet ik door de assistentie van Fokus opbakken in de wok. Op een dag dat ik vrij was heb ik wel al een keer eerder aardappels, groente, vlees gekookt, maar het schillen van de aardappels kostte toch wel erg veel energie en het is gewoon een rotklus als je handen niet meewerken.

Op Bonaire leerde ik hele andere samenstelling kennen. Bij Inge thuis aten ze geen koolhydraten, dus ook geen aardappels. We aten bloemkool samen met broccoli en een stuk vlees, boontjes met een rode biet of allerlei groenten zoals broccoli, boontjes, paprika, champignons en gehakt uit de wok. En dat beviel me goed.

Zo goed dat ik het thuis ook ben gaan doen en weet je wat.. Sinds ik weer thuis ben heb ik nog geen één keer een ‘kant-en-klaar maaltijd gegeten. Elke dag dat ik thuis ben kook ik nu verse groente met een stuk vlees of (meestal één keer per week) vis. O ja, en meestal eet ik ook twee dagen een zelfgemaakte salade met komkommer, kipstukjes en een zak rucolamelange of ijsbergsla.

Wat ik eet hangt af van mijn dag. Als ik gewerkt heb zorg ik dat ik niet veel voor hoef te bereiden of de voorbereidingen (zoals het schoonmaken en/of snijden van groente) in het weekend of ’s ochtends doe. Dan kan ik na mijn werk uitrusten voordat ik daadwerkelijk ga koken.

Kim

www.justaskim.nl

Geef een reactie