Hoe is het op het MBO?

Lees voor met webReader

Per 1 september ben ik begonnen met mijn MBO-opleiding Juridisch medewerker niveau 4.

Ik vond het erg spannend want ik wist niet bij wie ik in de klas zou komen en hoe de mensen zouden reageren op mijn beperking.

Gelukkig ben ik volledig geaccepteerd door mijn klasgenoten. Ze helpen mij goed wanneer het nodig is. Ik ben wel iemand die het liefst alles zelf doet, maar wanneer het echt niet lukt vraag ik wel om hulp.

Ik kreeg in het begin een beetje het idee dat ze het mij makkelijker wilde maken dan mijn klasgenoten. Ik zei tegen de docent ‘’Nee ik doe gewoon wat de rest van de klas ook doet’’

Ik wil namelijk niet anders behandeld worden dan mijn klasgenoten. Als iets echt niet gaat dan laat ik dat zelf echt wel weten, dan kan ik zelf een oplossing bedenken voor het probleem.

Het klinkt misschien gek maar ik voel me veel beter op deze school dan op mijn vorige school, mijn vorige school was een ‘’Voortgezet speciaal onderwijs’’. Ik denk dat het ook te maken heeft met de opleiding die ik volg omdat ik bij deze opleiding iets doe wat ik leuk vind en waarin ik ook verder kan studeren.

Ook ben ik nu eerder thuis van school, ik zat toen weleens tot kwart voor vijf in de taxi omdat ik nog mensen thuis moest brengen en mijn school was twintig kilometer verderop. Nu zit op een school dat vier á vijf kilometer verderop is van mijn huis dus de reistijd is ook veel korter.

Het verbaast mij wel dat ze zeggen ‘’jij krijgt een kans om te laten zien wat je kunt’’, terwijl ik net als een ander zonder beperking evenveel kans verdien. Maar bij de anderen uit mijn klas spreken ze niet van een kans. Ik vind dat de school ook een kans krijgt, want zij leren ook van mij waardoor de MBO-school het hopelijk aandurft om meer mensen met een beperking aan te nemen. Want wij en andere met een beperking kunnen ook gewoon meedoen in de maatschappij!

Geef een reactie