Schepen verbranden

Lees voor met webReader

Door: Annika Korving

Hersenletsel. Voor iedereen betekend het iets anders. Iedereen heeft op een ander gebied letsel en daardoor uit het bij iedereen anders. Het is ongrijpbaar, het is onzichtbaar. Niemand kan een uitleg schrijven die voor iedereen met hersenletsel geldt. We zullen stukje herkennen en daar houdt het ook mee op. Daarnaast ligt het ook nog eens aan de persoonlijkheid van de persoon in kwestie hoe die er mee omgaat. Waar de een er heel positief in probeert te staan en het niet als een obstakel ziet, kan een ander er maar niet mee omgaan.

Ik hoor niet in de eerste groep, maar ook niet in de tweede groep. Ik zie mijn hersenletsel als iets wat ervoor gezorgd heeft dat ik de Annika ben die ik ben. Zowel in positieve als in negatieve zin. Want mijn karakter is opvliegend, is impulsief. Maar door mijn hersenletsel moet ik af en toe wel twee keer nadenken voordat ik de schepen achter me verbrand. Ik zou die schepen nog wel eens nodig kunnen hebben en ik heb (nog) geen nieuwe aangeschaft. Ik ben me heel goed bewust geworden dat mijn woorden en daden niet altijd helpen.

In dat opzicht zie ik het als iets positiefs en als een obstakel. Want door mijn hersenletsel ben ik nou eenmaal afhankelijker en moet ik me richting mensen inhouden. Dat ik dat geleerd heb is positief, maar daardoor is het ook meteen een obstakel geworden. Want ik zou een hoop schepen willen verbranden die ik nu maar laat liggen voor het geval dat ik ze ooit nog nodig heb. Ik kan niet altijd doen wat ik wil doen en al helemaal niet op de manier dat ik het wil doen. Het liefst zou ik onafhankelijk willen zijn, van de ene naar de andere plek willen gaan.

Dat kan nou eenmaal niet door mijn hersenletsel. Maar ik zou mijn handicap voor geen goud willen missen. Want hoewel ik een heel ander leven gehad zou kunnen hebben, is dat ook meteen wel heel beangstigend. Mijn handicap heeft een bepaalde invloed op mijn leven, het is een rode draad. Het is een veilige haven. De schepen om heen gaan veel sneller dan ik, ik vaar op mijn eigen tempo naar mijn eigen doel. Mijn handicap draagt er aan bij dat ik er wel kom. Mijn handicap is van mij en het maakt mij Annika Korving en dat is nou eenmaal zo!

Schepen verbranden

Geef een reactie