Elk nadeel heeft zijn voordeel

Lees voor met webReader

Elk nadeel heeft zijn voordeel!

Twee weken geleden gingen mijn vriend en ik naar Parijs. Dit is natuurlijk heel leuk, maar het heeft ook wat voeten in aarde.  Door onze lichamelijke beperking is een stedentrip namelijk best vermoeiend. Om hier enigszins rekening mee te houden, hadden wij voor een wat duurder hotel gekozen. Zo hadden we meer kans dat we goede matrassen hadden. Daarnaast hebben we contact gelegd met het hotel om er zeker van te zijn dat onze kamer bereikbaar was met een lift en we betaalden de essentie kosten voor een bad om ’s avonds lekker te kunnen ontspannen.  We dachten dus dat er niks meer mis kon gaan.

Bij het hotel aangekomen, bleek deze vervrachting niet helemaal te kloppen. De kamer die het hotel in eerste instantie voor ons in gedachte had, was niet met de lift bereikbaar. Gelukkig kon de kamer gewisseld worden, maar dit bleek niet voldoende. Om überhaupt bij de lift komen om naar alle kamers te gaan, moest je namelijk 12 treden naar beneden. Nou kunnen we nog redelijk traplopen, maar na een dag in een stad gelopen te hebben, is dit geen pretje.  We belden dus het reisbureau, maar zij konden weinig voor ons doen. Alleen als we € 200 bijbetaalden, mochten we naar een andere hotel. We besloten om dit niet te doen, maar we werden er niet blij van. Verder werd ons ook nog duidelijk dat alle kamers een bad hadden. Het extra bijbetalen was dus nergens voor nodig geweest. Nu wisten we het zeker: na afloop zouden we een klacht gaan indienen.

Natuurlijk kunnen er misverstanden ontstaan, maar het verloop van hoe dit is gegaan, maakte mij toch wel verdrietig. Ik en mijn vriend hebben zo ons best gedaan om het in orde te maken. Die extra moeite is nou eenmaal inherent aan het hebben van een beperking. Toch zakt op zulke momenten de moed mij weleens in de schoenen. Moet je nou echt overal 10 keer achteraan bellen en is het dan nog maar afwachten of alles geregeld is zoals je had gedacht? Al met al een minder geslaagd begin van de vakantie.

Mijn negatieve gevoel verdween echter als sneeuw voor de zon toen we de volgende dag bij het Louvre aankwamen. In een rij staan is voor mij vermoeiender dan een stuk lopen. Om die reden ben ik dus naar de informatiebalie gestapt met de vraag of het mogelijk was om de rij te ontlopen. Tot mijn grote verbazing, kreeg ik als antwoord dat we zo door mochten lopen. Het betalen van de entree was voor onze beide ook niet nodig. We stonden dus eigenlijk meteen in het museum. De volgende dag werd er bij de Notre Dame ook niet moeilijk gedaan toen we vroegen om de rij over te slaan. Het was fijn om te merken dat sommige mensen zich wel in onze situatie willen verplaatsen. Hier werden we weer helemaal vrolijk van. Toch een leuke bijkomstigheid als je op vakantie bent!!

eiffel

Geef een reactie