Uhh… een mailtje naar mijzelf?

Lees voor met webReader

Door Zarah Bootsman

Zo, mijn blog is weer klaar. Even naar Brainstormt sturen. Dat is wat er in een flits door mijn hoofd schiet. Ik open op de automatische piloot mijn mailprogramma en typ het mailadres in. Een seconde later zegt mijn computer PLING! Ik kijk geërgerd op. “Wie heeft me nou weer nodig, ik heb geen moment rust.’’, mompel ik in mezelf. Ik open mijn mailprogramma opnieuw en ik zie mijn eigen blog op mijn scherm staan. En ineens als in een flits begrijp ik het. Ik mailde de blog naar mezelf. Het mailadres van Brainstormt staat nu onder mijn beheer. Ik krijg dus dat mailtje binnen. Als ik het zo zeg klinkt het logisch. Maar zo voelt het nog niet.

Geen Tess en Annika meer. Maar Evelien en Zarah. Het blijft een heel vreemd gevoel. Ik ben blij dat wij Brainstormt een tweede kans kunnen bieden. Maar alsnog diep van binnen mis ik de tijden van vroeger. Een klein beetje dan. Ik werk nu voor Brainstormt, maar ik BEN Brainstormt niet. Dat recht is voorbehouden aan Lindsay, Tess en Annika. De meiden die vanaf het begin van en voor Brainstormt waren.

Dames bedankt. Zonder jullie geen Brainstormt. Ik ga proberen jullie werk voort te zetten. Al gaat het nog lang duren voor dat ik gewend ben dat ik dat mailtje echt niet meer hoef te sturen.

Geef een reactie