Ik ga het op een andere manier doen

Lees voor met webReader

Na een tijdje PR-werkzaamheden gedaan te hebben voor brainstormt, heb ik ervoor gekozen om deze taken voor nog onbepaalde tijd neer te leggen. Dit betekent niet dat ik ophoud om me in te zetten voor lotgenoten met (N)AH, maar als blogger blijf ik actief en ik ga het op een andere manier doen.

Laat ik meteen zeggen dat er niets ernstigs aan de hand is met mij en dat ik in geen geval kritiek heb op brainstormt en iedereen die zich er met volle passie voor inzet. De reden dat ik met de PR stop heeft eigenlijk een top-reden.

In september 2014 begon ik met mijn nieuwe opleiding, volgens een versneld traject waardoor ik nu over ongeveer een jaar en een paar maanden klaar. Tot nu toe gaat alles heel erg goed, met hier en daar een terugval, maar ik kan niet meer dan super tevreden zijn. De resultaten zijn, als ik dat mag zeggen, heel erg goed. Daarnaast ben ik in de afgelopen week gekozen tot opleidingsambassadeur, waardoor ik het gezicht wordt van de opleiding. Hierbij zal ik helpen met voorlichtingen, opendagen, maar zal ik ook erg veel mogelijkheden krijgen om te netwerken met mensen in het juridisch werkgebied. Hierbij houdt het nog niet op, als ambassadeur doe ik ook mee in de wedstrijd om uitblinker van het ROC te worden. De uitblinker van het ROC maakt kans om gekozen te worden tot uitblinker van het MBO in Nederland.

Als opleidingsambassadeur hoop ik een voorbeeld te kunnen zijn voor zowel jongeren met als zonder beperking. Ik kan nu laten zien dat er voor jongeren met een beperking genoeg kansen zijn om jezelf te ontwikkelen. Jongeren met een beperking hoop ik te kunnen ondersteunen en motiveren om zoveel als mogelijk uit zichzelf te halen. Het idee wat ik wil uitdragen is:

‘Een beperking betekent niet automatisch dat iets niet kan, het kan namelijk wel. Vraag om hulp waar nodig, accepteer de hulp die je krijgt, maar probeer zelf de regie te nemen. Je bent het vertrouwen en de waardering waard.’

Het helpen van lotgenoten zal ik dus zeker niet loslaten, maar het kader waarop ik mij ga richting wordt iets specifieker. Namelijk het volgens van een opleiding en de mogelijke hulp en begeleiding die daarbij komen kijken. Door het meer af te bakenen denk ik dit beter te kunnen doen.

Een ander punt waar ik van overtuigd ben, is dat de invloed van cultuur op hersenletsel door de wetenschap en de hulpverlening onvoldoende belicht wordt. In een totaal andere cultuur, in Zuid-Afrika, merkte ik weinig tot niets van mijn hersenletsel. Nu hoop ik in de toekomst onderzoekers en behandelaars hiervan te overtuigen, maar hoe weet ik nog niet. Natuurlijk komt hier ook een hoop zelf onderzoek bij kijken. Ik wil namelijk toetsen of mijn overtuiging klopt en niet iets verkondigen wat niet waar is.

‘Het allerliefste zou ik met al mijn activiteiten door blijven gaan, zowel met brainstormt en met alle mogelijkheden die nu op mij afkomen. Alleen mijn energie voorraad is beperkt en wanneer ik door zou blijven gaan met alles dan doe ik alle onderdelen tekort. Brainstormt kan en gaat nog veel voor de doelgroep betekenen, daar heb ik alle vertrouwen in.’

Geef een reactie