GETIJDENCOËFFICIËNT

Lees voor met webReader

GETIJDENCOËFFICIËNT

Door Gerdien Brinkman 

Tja, bij ons spoorweghuis in Normandië hoort een buurtje.

Twee buren zijn prominent (wel drie keer per week over het tuinhekje) aanwezig: Marcel, beetje voddig, erg lief, vier zoenen. Hélène, burgemeester van ons dorp(je) is altijd overal waar ze nodig is. Openen van een marktje, een stervende alleenstaande overbuurvrouw  (met kinderen in Parijs die het de moeite niet waard vinden om even over te komen): twee zoenen, comme il faut en Normandie.

Marcel zoent omdat-ie dat bijzonder vindt: Nederlandse dames.
Hélène omdat het protocol is, en omdat we al 11 jaar buren zijn.

Maarrrruhh.… Marcel had wel groot nieuws (hij is midden zeventig en leeft in zijn moestuin en die van de burgemeester): het werd springtij! en dan wel met de hoogste getijdencoëfficiënt van de eeuw. Centdixneuf!!!!!!!

Ai.
Ons spoorweghuis bevindt zich 1,5 km van de kust; met een natuurlijk duin tussen de oceaan en ons, maar toch.
Twee dagen later wàs het hoogtij, en het was hóóg.
De wind was aflandig, dat hielp.
De door Marcel (on)gehoopte overstroming (van hooguit 2 cm landinwaarts) was afgewend.

Wel bulderende golven, de hele nacht door.
En. Vooral de rust van de golven.
Geen zee zo hoog of het doet NAH goed.

Geef een reactie