Ik weet zelfs de titel niet meer!

Lees voor met webReader

Door: Annika Korving

Ken je dat gevoel dat je de helft vergeet? Nee, dan ben je in ieder geval nog niet aan het demiteren. Ik ook niet hoor, maar ik heb wel vaak het gevoel dat ik iets vergeet. Zo vaak dat ik het liefst ook zo’n steen wil hebben als Marcel (Harry Potter). Maar helaas ik ben nog geen winkel tegengekomen die ze verkoopt en op de wegisweg kom ik toch niet zo makkelijk als dat ik gedacht had.

Ik zit voor de zoveelste keer deze week me af te vragen wat ik nou weer vergeet, ik heb er haast hoofdpijn van. Ben ik vergeten mijn blog online te zetten? Nee, dat is gebeurd. Ben ik dan vergeten om iets te vragen? Nee, dat kan ik me niet herinneren. Ben ik dan vergeten om mijn cavia eten te geven? Nee, want dan had dat beestje echt niet achter zijn etensbal aangerend. En toch blijft het gevoel maar knagen…

Het zal me vast wel weer een keer te binnen schieten, hopelijk heb ik op dat moment pen en papier bij de hand of mijn mobiel. Ook al is dat geen garantie dat ik het niet vergeet want ik kijk echt niet elke dag in mijn telefoon om te kijken of ik iets vergeet, want dat vergeet ik gewoon. Dat papiertje raak ik meestal weer zoek en als ik het dan eindelijk weer gevonden heb dan is het of al gebeurd of niet meer belangrijk…

Ik heb er op het moment veel meer last van dan op andere momenten, sterker nog ik had een hele blog in mijn hoofd zitten, maar zoals je kan raden ik ben hem vergeten. Ik weet nog het onderwerp vergeetachtigheid. Ach, tijdens het nadenken vliegen mijn vingers over het toetsenbord en komen de woorden vanzelf op het scherm. Of er nog een verhaallijn in zit? Dat zoeken we straks wel weer uit.

Maar maak je geen zorgen hoor, ondanks dat mijn vergeetachtigheid erger is dan anders, heeft het nog steeds met mijn hersenletsel te maken. Mijn hoofd zit op het moment zo vol met alles waar ik nog ”even” over moet nadenken dat er geen ruimte is voor taken die ik nog moet of wil doen. Ze gebeuren op het moment alleen als ik ze opschrijf in het boekje dat daarvoor bestemd is…. Maar ja, dat vergeet ik regelmatig bij te werken.

Het komt vast wel weer goed, wanneer? Dat weet ik zelf nog niet. Dat zien we vanzelf. Het enigste wat ik wel weet is dat het vanzelf overgaat. Zolang ik maar blijf eten, drinken, slapen en doorgaan. Want zodra ik met een van deze dingen stop dan willen mijn hersenen echt niet meer. Dus het komt wel weer goed…

Don't forget

Geef een reactie