Geen berg te hoog of te ver!

Lees voor met webReader

Door Cynthia van der Winden

Een reisje naar de maan maken of een wereldleider worden. Het zijn dingen die niet voor iedereen zijn weggelegd. Er zitten nou eenmaal grenzen aan het leven. Als dat niet zo was, zou niemand meer dromen hebben. Het leven zou dan waarschijnlijk wel heel saai worden. Toch ben ik van mening dat grenzen niet altijd een rol hoeven te spelen. Ja, ik heb een beperking, maar dat betekent niet dat mijn leven veel meer grenzen heeft ten opzichte van het leven van een valide persoon. Natuurlijk moet ik er rekening mee houden, bijvoorbeeld met mijn energie. Uitgaan tot diep in de nacht na een lange stagedag zit er voor mij gewoon niet in. Hier ben ik echter niet rauwig om. Op de één of andere manier heb ik die behoefte ook helemaal niet. Er zijn echter ook veel situaties waarin ik geen grenzen ervaar door mijn beperking. Deze volgende twee voorbeelden zullen dit duidelijk maken.

Op mijn achtste stond ik tijdens een kinderfeestje voor het eerst op de ski’s. Mijn moeder ging mee, want we wilden weleens zien wat mijn benen op ski’s gingen doen. Dit bleek het begin te zijn van een groot avontuur! Via mijn revalidatiearts kwam ik in aanraking met de Vereniging van Gehandicapte Wintersporters en inmiddels ga ik al twaalf jaar met deze grote familie op reis. Zelfstandig een piste afkomen is voor mij geen probleem meer. Ik heb weliswaar soms een handje nodig bij het opstaan, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Deze reizen hebben nog meer grenzen voor mij doen vervagen. Mensen die in een rolstoel zitten en een beperkte armfunctie hebben, nemen met het grootste gemak zelf een rode piste. Wie deze vereniging niet kent, zou dit nooit voor mogelijk houden.

Vorige maand was ik met mijn vriend op vakantie in Rhodos. Deze vakantie was voor mij al een grote stap. Zoals ik in mijn vorige blog vermeldde, was ik nog nooit zelfstandig met het vliegtuig op vakantie geweest. Echter gingen we op de bestemming aangekomen verder met het opzoeken van het avontuur. Er was namelijk de mogelijkheid om mee te gaan met een Jeep Safari. Deze kans lieten wij natuurlijk niet aan onze neus voorbij gaan. Zelf achter het stuur kruipen, vonden we een stap te ver gaan, maar we hebben ervoor gezorgd dat wij bij een ander Nederlands stel achterin konden kruipen. Op volle snelheid over onverharde wegen, haren in de wind en langs prachtige natuur. Een super ervaring! Je hebt er dan misschien wel wat wilskracht voor nodig, maar dit is voor mij weer een bevestiging dat er meer mogelijk is dan dat je van te voren zou denken.

Terugkijkend op zulke ervaringen, heb ik het gevoel dat ik een geweldig leven heb. Ja, ik zoek de grenzen op, maar dat heeft tot nu toe niet tot negatieve ervaringen geleid, dus ik ga er mee door! Ondanks mijn beperking geniet ik met volle teugen van het leven. Voor mij hoort deze levenshouding daarbij!!!

Cynthia

Geef een reactie