Examenstress in het kwadraat

Lees voor met webReader

Door: Annika Korving

Sinds dat ik aan mijn HBO SPD Bedrijfsadministratie thuisstudie ben begonnen weet ik dat er ooit een moment komt dat ik examen moet doen in bepaalde vakken. In eerste instantie maakte ik me daar totaal niet druk om, het kwam wel op het moment dat ik daar klaar voor was. Alleen dat moment kwam maar niet. Het lukte me maar niet om mezelf te verplichten om te studeren.

Mijn opdrachten voor Communicatieve vaardigheden heb ik dan ook alleen maar afgekregen omdat ik met de dames van Brainstormt een deadline had afgesproken. Alleen de rest van de vakken bestaan niet uit opdrachten die ik in het bedrijfsleven kon oplossen, dus deadlines afspreken had geen zin. Dit moest ik op eigen kracht gaan doen, maar hoe je dat zonder een stok achter de deur?

Door toch een stok achter de deur te plaatsen. Ik besloot te kijken wanneer ik examen kon doen, helaas bleek flexibel examen doen toch niet mogelijk. De enigste en eerstvolgende mogelijkheid was in november aanstaande en dan meteen voor vier van de zes vakken. Dat was even slikken. Hoe moest ik hiermee omgaan? Wat was de beste beslissing? Ik wist alleen dat vier vakken te zwaar zou worden, maar waar lag de grens?

Na overleg met mijn ouders was de knop doorgehakt. Ik zou drie van de vier examens gaan doen, waarvan een moeilijk vak. Het andere moeilijke vak zou ik laten liggen tot de volgende keer. Alleen was dat allemaal wel reëel? Ik besloot het LOI te mailen met de vragen. Onder andere waar de examens plaatsvinden, van hoe laat tot hoe laat en de allerbelangrijkste of ik gebruik mocht maken van een laptop, want anders zou het heel zwaar worden.

Na alle informatie binnen te hebben en de toestemming voor de laptop besloot ik me in te schrijven voor de drie vakken. Het was reëel en te doen. Dus ik ging met goede moed aan de slag. De eerste weken was het allemaal goed te doen, sterker nog ik liep voor op mijn schema. Maar toen gebeurde er een paar weken achter elkaar onverwachte gebeurtenissen en kon ik mezelf niet aan het studeren zetten.

Na een paar weken ging het weer en besloot ik langzaam aan de achterstand in te gaan halen. Ik had er weer zin in. Alleen het was wel heel veel, het lukte haast niet meer. Ik zat van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat te leren. Ik begon chagrijnig te worden en het huilen stond me nadere dan het lachen. Op een avond na een goed gesprek met mijn vader besloot ik om er een vak te laten vallen voor dit examenmoment. Dat geeft rust.

Dat dacht ik tenminste, een week later werd ik ziek en kon ik me weer niet concentreren en de ellende begon weer van voor af aan. Gelukkig valt de achterstand nu mee. Ik hoef nu niet meer van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat te studeren, maar nog wel zeven dagen per week. Ach, blijkbaar houd ik van examenstress.

Studeren 23-01-2014 - bewerkt

Geef een reactie