De zonnebril

Lees voor met webReader

Door Douwe Weitenberg

Na mijn operatie in 2010 voor het geknapte aneurysma heb ik de eerste tien dagen, met een washandje over mijn ogen, in een kamer gelegen met de gordijnen dicht.
Zelfs als het zwaar bewolkt was en het pijpenstelen regende, was het licht te fel voor me en hield ik het gordijn dicht.
Pas drie dagen voordat ik naar huis toe mocht kon ik enigszins het licht aan. Ik liep op de dag dat ik naar huis toe mocht met een zonnebril op naar de auto van mijn zus.
Het was hoog zomer dus het verkeer van Groningen naar Leeuwarden was heel erg rustig en ik dacht bij mijzelf: ‘’pfffft en moet ik hier ooit weer tussen rijden?’’
Al die prikkels, al dat geluid en al dat licht….

Tijdens het herstel naar een acceptabel niveau zakte ook de overdosis prikkels langzaam tot datzelfde acceptabele niveau en ging ik weer over tot de orde van de dag en had ik er vrijwel geen last meer van.

De meeste mensen dragen hun zonnebril of als een mode accessoire of wanneer het zonlicht echt te fel is om nog goed te kunnen zien (bijvoorbeeld in het verkeer of op het terras). Een kleiner aantal heeft zo’n meekleurende bril , die als het erg licht wordt, de kleur krijgt van een zonnebril en als men dan naar binnen gaat lijkt het net alsof ze hun zonnebril zijn vergeten af te zetten.

Er zijn echter ook mensen zoals ik, die een NAH hebben en dan zelfs met donker weer, soms zelfs gewoon in het pikkedonker, hun zonnebril op hebben, omdat er te veel prikkels via de ogen naar de hersenen gestuurd worden.
Nu heeft iedereen, gezond en minder gezond, zijn goede en zijn slechte dagen en als ik een slechte dag heb, dan is zelfs het licht van lantaarnpalen te fel en trilt de TL-verlichting op het werk net te veel.
Helaas kan ik dan op mijn werk de zonnebril niet op hebben, maar zodra het kan zijn de “shades” dicht en krijgen de ogen (en mijn hersenen) rust.
Als je naar buiten gaat tijdens een hoosbui en als je dan je zonnebril op hebt krijg je regelmatig de opmerking: ‘’de zon schijnt niet hoor, of ben je incognito…’’
Nu heb ik gelukkig een mooi antwoord op deze opmerkingen gevonden en hij werkt echt: ‘’Nee dames, ik heb deze zonnebril op omdat ik zoveel oogverblindende schoonheden tegenkom.’’
Gelukkig kunnen mensen die hier geen last van hebben, zich niet voorstellen hoe het is om last te hebben van licht….
Maar vraag elke migrainepatiënt hoe hij of zij over licht denkt tijdens een aanval
en het antwoord zal hetzelfde zijn: ‘’mag het licht uit?’’

Nu heb ik gelukkig veel meer goede dagen dan slechte en moet dit ook niet overkomen als een klaagzang.
Ik geniet net als een ieder ander van het mooie weer, ga ik er op uit om te fotograferen en indien nodig zelfs gewoon aan de studie.
Ik ben juist blij met het mooie weer, want mocht ik een slechte dag hebben, dan verschilt deze qua zonnebril niet van een goede dag.
Ik wens jullie een goede zomer!

zonnebril

Geef een reactie