De beste stap ooit!

Lees voor met webReader

Door Kimberley Tseng

In augustus 2012 heb ik de stap naar een coach gezet. Dit vond ik erg spannend. Wat kon ik verwachten? Hoe kon zij me van mijn onzekerheid afhelpen? Hoe gaat zo’n gesprek? Na even twijfelen heb ik het besluit genomen om een afspraak te maken. Dit was de beste keus die ik ooit heb gemaakt, waar ik nog iedere dag dankbaar voor ben.

Samen met Yo4coaching ging ik aan de slag. Maar onzekerheid is een groot begrip en kent vele zijtakken.
Tijdens de gesprekken bleek al snel dat ik het heel moeilijk vond om over mijn gevoel te praten. Ik deed alles vanuit mijn hoofd. Ik kon prima vertellen wat er feitelijk gebeurde, maar zodra er naar mijn gevoel werd gevraagd werd het stil. Heel lang dacht ik na over het antwoord, waardoor mijn gevoel bepaald werd door mijn ratio.
Ik vond het heel belangrijk wat andere mensen van mij vonden, belangrijker dan wat ik zelf vond.
De onzekerheid bracht angsten met zich mee. De angst om het niet perfect te doen, om te falen en ook was ik snel bang dat wat ik zei raar of stom was. Dit was een compensatie voor mijn lichamelijke beperking. Lichamelijk kon ik snel uit balans gebracht worden, maar geestelijk kon ik ervoor zorgen dat mensen mij niet raakten. Hierdoor hield ik alles in mijn hoofd. Mijn gevoelens zaten diep weggestopt in mijn buik, zodat ik ze niet zou laten zien.
Tijdens de gesprekken kon ik prima vertellen wat er feitelijk was gebeurd en hoe ik daarop had gereageerd kon ik ook nog wel onder woorden brengen. Maar als mijn coach doorvroeg naar wat ik op dat moment voelde, kwam er een knoop in mijn maag en werd ik stil.

Ondanks dat ik een grote vertrouwensband voelde naar mijn coach toe, liet ik ook haar mijn verdriet en boosheid niet zien. Totdat de veiligheid die ik voelde bij mijn coach zo groot was dat ik mijn masker stukje bij beetje durfde te laten zakken. Steeds makkelijker durfde ik mijn emoties te laten zien. Dit voelde alsof het ventiel werd losgedraaid van een onder grote druk staande band. Ik had lucht, ik kreeg de ruimte om alles te laten zien van wat ik zolang had weggestopt. Ik kon vrijuit praten, zonder dat mijn gevreesde angst uitkwam. Want er werd niet gezegd dat mijn gevoelens er niet mochten zijn, er werd naar me geluisterd en me verteld dat ook ik mijn emoties mag laten zien.
Van daaruit konden we echt aan de slag. Ik leerde mijn angsten kennen, ik leerde ze aan te kijken in plaats van ervoor weg te lopen, ik kreeg handvatten om mijn angsten te overwinnen en zo werd ik steeds zelfverzekerder.

Vanaf het moment dat ik de stap naar mijn coach heb gezet, heb ik een enorme persoonlijke groei mogen doormaken. Ik ben heel erg veranderd en er zijn allemaal mooie dingen op mijn pad gekomen.
Over zes weken, in mijn volgende blog, vertel ik jullie hier graag meer over.

Kimberley

Een gedachte over “De beste stap ooit!

  1. De ontwikkeling die je noemt herken ik wel Kimberley. Zelf zit ik ook in het proces van het masker laten zaken. Heb hierna ook veel leuke dingen meegemaakt.

    Ik kijk al uit naar je volgende blog.

Geef een reactie