Accepteren gaat niet vanzelf

Lees voor met webReader

Door: Annika Korving

Al dagen loop ik met de gedachten rond: ‘ik moet nog een blog schrijven voor Brainstormt’, en elke keer moet ik het weer uitstellen. Ik kan geen goed onderwerp vinden om over te bloggen. Mijn collega-bloggers lukt het elke keer weer om een goed onderwerp neer te zetten. De een blogt met regelmaat over haar verleden, de ander over haar ervaringen met instanties. En ik, ik kom met blogs over mijn acceptatie ervan. Een onderwerp dat heel erg bij mij speelt, maar waar ik helemaal niet over wil schrijven.

Ik wil dat het allemaal normaal zou zijn, en dan bedoel ik niet normaal in de zin van het zou er niet mogen zijn, nee normaal in de zin van dat ik het allemaal al geaccepteerd had, dat het goed is. Ik zou er om willen kunnen lachen en heel luchtig tegenaan willen kijken, maar dat lukt mij nog steeds niet altijd. Nog te vaak vraag ik me af wat de wereld ervan vindt en hoe zij tegen mij aan kijken. Zien zij ook dat meisje dat vecht met haar handicap of zien zij toch wat ik wil uitstralen, die vrouw die kracht uitstraalt en die het helemaal voor elkaar heeft?

Ik zou hier helemaal niet mee bezig moeten zijn, maar als ik dat niet zou doen, dan zou het betekenen dat ik het eindelijk geaccepteerd heb, maar dat is nog niet het geval. Ik vecht nog met regelmaat tegen mezelf, tegen mijn vermoeidheid en vooral tegen mijn omgeving. Ik zal hier doorheen moeten, dat weet ik. Het liefst zou ik hier hulp bij krijgen maar als een (verpleegkundig) psycholoog zegt dat ik op de goede weg ben, dan moet ik daar toch maar in geloven en hier mee doorgaan.

Maar ook ik ben er wel eens helemaal klaar mee en wil alleen maar janken, janken van frustratie. Want waarom lukt het ieder ander wel en mij niet? En als ik daar niet om kan janken dan kan ik er wel om janken dat het mij niet lukt om alleen maar positieve blogs te schrijven over het leven met een beperking of in ieder geval blogs met een positieve insteek. Want ik snap best dat het leven niet altijd leuk is, maar wie wil dat nou lezen? Mensen lezen en reageren veel sneller op de vrolijke blogs dan die deprimerende blogs van mij.

Ik weet dat hier genoeg mensen mee vechten, alleen het lukt mij niet helemaal om mezelf dat in te prenten. En hoewel dit misschien nog wel bewijst dat ik sterker sta dan een paar maanden geleden vind ook ik het dood eng om dit soort blogs online te zetten. Want gaan mensen niet denken: dat ik helemaal de weg kwijt ben en dat ik hulp nodig heb? Ik ben op zich een heel vrolijk meisje, alleen dit is een onderwerp waar ik iets meer moeite mee heb. Maar ondanks dat geniet ik volop van het leven, vertrouw mij daar maar op!

help

3 gedachten over “Accepteren gaat niet vanzelf

  1. ja, daar had ik ook moeite mee om mij handycap te acsepteren, maar mij oplossing heeft wel gewerkt, en dat was, dat ik bij een spiegiliog te recht kon
    3 jaar lang heb ik dat gedaan, omdat ik eenzaam en vriedritig was,

  2. Ach Annika, natuurlijk is je NAH accepteren gruwelijk moeilijk, vooral als je nog een leven te gaan hebt.
    Maar: dat is wel jouw leven, en voor zover ik het kan overzien, heb je er maar 1 van. Als je, met hulp uiteraard, want die hebben we allemaal nodig, tot het besef komt (en dat is ietsje anders dan accepteren) dat dat leven in ieder geval de moeite waard is om geleefd te worden, met alle bijbehorende beperkingen, dan kun je misschien een stap verder zetten: in jouw leven.
    Zet ‘m op, meid!

    Gerdien (Joop)

  3. ik had dat ook in de 1ste tot de 4ste klas
    en nu nog steeds
    maar je hoef niet naar andere te luisteren, jij perpaal zelf hoe je leven uitkomt te zien, laat ze maar praten. zulke mensen willen jou als een kind zien, die hellemaal nixs van de samenleving mochen weten

    ik vind dat echt terver gaan, waarom willen mensen jou kapot zien gaan.

    we leven te vrij, en daarom ga je mensen pijn doen, om jezelf blij te laten voelen.

    dit gaat gewoon tever

    we leven in 2014, dat we zoveel hebben, en toch houden mensen, andere mensen pijn

    je vraag nu af waarom, omdat ze niet kijken wat je zelf allemaal heb/gaat krijgen

    gr

Geef een reactie