Wil het echte Willempie opstaan?

Lees voor met webReader

Door Tess

Ik was een jaar of drie. En wilde, net als ieder ander, gewoon lekker buiten spelen. Ik hield van de buitenlucht (nog steeds trouwens). De therapeuten in het revalidatiecentrum vonden dat buitenspelen goed, mits ik een helmpje droeg. Door mijn motorische onhandigheid en slechte evenwicht ging ik volgens hen veel vallen. En er was wel genoeg kapot van binnen. Het moest beschermd worden.

Mijn ouders vonden alles goed. Ze deden veel om mijn ontwikkeling te stimuleren en oefenden ook thuis veel met mij. Maar een helmpje op… dat ging hen te ver. Ze wilden geen ‘Willempie’ van mij maken. Ze wilden dat ik ook vrienden en vriendinnen kreeg in de buurt. Dat zou lastiger zijn als ik een helm droeg. Ik ging zonder helm buiten spelen.

Hoe mijn ouders konden inschatten dat dit goed zou gaan? Zo jong als ik was kende ik mijn grenzen als geen ander. Natuurlijk ging ik er ook regelmatig overheen, maar als het echt gevaarlijk werd kende ik mijn grenzen en handelde ik ernaar.

In groep drie mocht ik van de leerkracht niet meedoen met gymtoestellen. Ze was doodsbang dat ik uit de rekken zou vallen. Natuurlijk, het zag er onhandig en klunzig uit. Maar nogmaals, ik deed geen dingen die echt niet konden. Mijn vader en ik zijn toen samen met de leerkracht gaan praten. We kwamen tot een compromis. Ik mocht het wandrek in, maar niet helemaal tot boven.

Bij mijn zus is nog nooit de vraag gesteld of ze geen helm op moest en ze mocht ook naar boven in het wandrek. Logisch natuurlijk, want ze heeft geen motorische beperkingen. Maar diezelfde lieve zus heeft wel al drie keer wat gebroken (één keer zelfs met touwtje springen) en kneust regelmatig iets. Ik daarin tegen heb nog nooit wat gebroken (ff afkloppen) en volgens mij pas één keer mijn arm gekneusd en natuurlijk buiten mijn schuld om (echt waar!).

Daarom vragen wij ons thuis regelmatig af: ‘Wil het echte Willempie opstaan?’.

PS: Lieve mede-blogger Willem: voel je a.u.b. niet aangesproken.

helmpje

Geef een reactie