Het probleem dat overzicht heet…

Lees voor met webReader

Door Zarah Bootsman

Vanmorgen zat ik op mijn kamer naar de televisie te kijken. Ineens viel mijn oog op mijn bak met snoertjes en kabeltjes. Even voor de duidelijkheid: mijn bak met kabeltjes en snoertjes is een grote bak gemaakt van papier-maché, helemaal vol met snoertjes, kabeltjes, koptelefoons, oude mobieltjes en zo verder. Ik erger me al een paar jaar aan deze bak. De kabeltjes lopen in een kluwen door elkaar heen en ze zijn bijna niet meer uit elkaar te halen. De meeste koptelefoons die erin liggen hebben allang de geest gegeven. Om over de mobieltjes maar niet te spreken. Ik vraag mezelf serieus af wat ik er mee moet, een mobieltje uit het jaar 1997 (beter bekend als ‘koelkast’).

Al een aantal jaar neem ik mezelf voor deze rotzooi voor eens en voor altijd uit te zoeken. Dingen weggooien die weg kunnen. Alleen dingen te bewaren die echt bewaard moeten blijven. En de rest genadeloos kennis te laten maken met de vuilnisbak.

Het is niet alleen een voornemen om dit te doen. Ik heb het al een aantal maal geprobeerd. Helaas zonder succes. Omdat ik door mijn hersenletsel een verminderd overzicht heb, is het een heel lastig karwei. Iedere keer pak ik vol goede moed de bak onder mijn televisiekastje vandaan. Ik maak het mezelf gemakkelijk door ernaast op de grond te gaan zitten. En dan kan het grote uitzoekwerk beginnen.

Oké, eerst die grote koptelefoon dan maar. Hmm, hij zit helemaal in de knoop. Hoe ga ik die ooit loskrijgen. O ja, het draad haakt daar achter vast. O nee toch niet. Ik snap het niet hoor, waarom zit hij nou vast, ik zie niet dat hij vast zit, ik zie alleen maar knopen. O ja, misschien als ik die knopen eruit haal, dat het dan lukt. Na een halfuur pielen met het draadje geef ik het op. Ik krijg de koptelefoon met geen mogelijkheid los.

Geïrriteerd kijk ik naar de bak. Ik ben een halfuur verder en nog geen ene meter opgeschoten. Oké, dan doe ik de mobieltjes. Bedenk ik niet zonder doorzettingsvermogen.

Ik probeer een mobieltje te pakken, maar boven op die mobieltjes liggen ook nog van allerlei draden die in de knoop zitten. Hoe ik ook probeer, ik kom niet bij de mobieltjes in de buurt.

Inmiddels toch wel hopeloos geworden kijk ik richting de bak. Ik probeer nog één keer een kluwen draden uit de knoop te halen. Waarbij ik het alleen maar erger maak.

Uiteindelijk schuif ik de bak terug onder mijn tv-kastje. Zo ver mogelijk. Op een plek waar ik hem niet kan zien. Want als ik het probleem niet zie, heb ik ook mijn probleem oplossend vermogen niet nodig. Deze oplossing werkt. Tot dat ik me over een paar maanden weer ga irriteren en dan begint deze hele soap weer opnieuw.

draden in de knoop

 

 

Geef een reactie